Moi boas
Agora estamos no tempo de tomar unha difícil decisión,xa que rematamos a ESO e toca centrarse no que vamos facer para o ano.
Cando te enfrentes a unha decisión difícil,será mellor que avalies con detemento cada opción, que analices con calma a situación e xeneres alternativas de maneira de poder facer finalmente a mellor eleción.
E verdade que ano trás ano,son milleiros de xovenes os que deben deixar o fogar dos sus pais e cambiar de cidade para seguir estudos superiores.
Este non e o noso caso, pero mais adiante será o de moitos de nos.
Eu teño pensado estudar para policía,xa que e o unico que me gusta dende moi pequena.
Creo que é algo complicado o das probas de exercicio, xa que vai anos que son moi perezosa e iso custame moitísimo agora.
Pero nada e imposible nesta vida, ousexa que vou a ter que esforzarme para selo.
E tamén é o momento no que vivimos os últimos dias xunto a os compañeiros de clase, a os profesores que nos deron toda a vida ou case toda.
Deixar o colexio,deixar o uniforme, que ainda que nos queixemos, é o mellor que hai para
non ter que pensar o que poñerse día a día.
Ainda que no colexio nos dan moitas opcións do que podemos facer, non sempre eleimos a correta,por iso hai que pensarse antes de facer as cousas, non vaia ser que logo nos arrepintamos do que escollemos.
Penso que é mellor,estudar algo que nos gusta, que algo que nos din na casa que tempos que estudar para poder ser algo no futuro, xa que se e polo contrario case nunca sole ser boa a decisión, por que a toman outras persoas por ti.
Outro problema e cando a xente escolle unha asignatura porque a escolleu un amigo ou así, enton xa non o fai el so, iso e perxudicial, xa que ti tes que ver o que queres facer, e non o que vai facer o teu mellor amigo para cadrar na mesma clase, e facer o mesmo os dous, por se se deixan de levar ou así por facer cousas diferentes, que as veces pode pasar.
Pois isto e todo.
Un kiss Gaspar♥♥
Informática-Jenny♥
Vistas de página en total
lunes, 18 de marzo de 2013
miércoles, 6 de marzo de 2013
Tempo de exames
Hola mozos e mozas:
Có tempo de exames os nenos e nenas,mozos e mozas,so pensan nestas catro cousas,verdade?
É normal, iso é debido ao medo que nos dan os exames,sentímonos inseguros, os nervios desátanse, tamén a angustia... En definitiva: atácate a ANSIEDADE.
Todos necesitamos unha certa cantidade de nería para realizar calquer actividade, dende facer deporte ou conducir... Hasta camiñar ou leer un libro.
Esta actividade es normal, y ademáis é necesaria. O problema comenza cuando esa cantidade de enerxía dispárase e pasase de estar activado a estar sobre activado. E isto non ocorre cando anticipamos un perigo, xa sea real ou imaxinario.
Por exemplo: “vou suspender o examen”,”Seguro que quédome en branco”, “Non teño tempo para aprendelo”...
Á actuación adecuada ante éstas situacións denomínaselle “Motivación”. A motivación é o impulso que fai que nos poñamos a estudar, a esforzarnos e a “aguantar” durante dúas horas seguidas sentados diante dó libro.
Pero se a activación excede os seus límites... Bloqueámonos e cambiamos a nosa atención dós libros ás uñas,que comezamos a mordernos insaciablemente, ao nó que se nosvai formando nó estómago, a cantidade de cigarros que nos fumamos, a todolos pensamentos que mencionamos anteriormente de que non me da tempo, non podo con isto...Vémonos incapaces de concentrarnos nunha soa tarefa por máis de dez minutos por que enseguida asáltannos á cabeza millóns de preguntas, de sentimientos de fracaso, de pouco sería vañido todo iso.
Para axudar podes coller un folio e dividilo en dúas partes,nunha escribe os pensamentos automáticos, irracionales, e no outro lado o contrario, cambia éstes pensamentos por outros máis racionais e lóxicos, máis positivos.
Por exemplo:
Eu persoalmente penso que estudar tería que ser algo que lle gustase facer á xente, polo cal estuvérase contento e non deprimido como se sole estar sempre que pasa isto.
Nestas épocas solo "gustan" as asignaturas nas que no se fai "nada" como di moita xente, esas que son por exemplo (prástica, gimnasia,música..), pero isto podería cambiar.
Se cada clase se dese cos mesmos termos cás demais,sen ter que diferencialas por ser máis difíciles ou mais fáciles, creo que a máis de un lle gustaría asistir a elas, con máis ganas, coas mesmas ganas que se lle poñen as "faciles".
A isto tamén hai que engadirlle o profesorado.
No creo que unha asignatura sexa igual de facil cun profesor que con outro, a que algúns dan as clases mais relaxados para que estas sexan máis amenas, máis relaxadas nas que no pensas en que só tes que estudar duro para sacar o curso adiante.
Se todos tivesen a mesma pacienciae o mesmo mérito de explicalo, igual máis de un entendía as cousas e prestaban máis atención.
Pero xa sabes: "La mejor defensa es un buen ataque".( A mellor defensa, é o bo ataque).
Có tempo de exames os nenos e nenas,mozos e mozas,so pensan nestas catro cousas,verdade?
- Non me vai dar tempo…
- Isto é demasiado difícil…
- Nunca o aprenderei…
- É demasiado temario...
É normal, iso é debido ao medo que nos dan os exames,sentímonos inseguros, os nervios desátanse, tamén a angustia... En definitiva: atácate a ANSIEDADE.
Todos necesitamos unha certa cantidade de nería para realizar calquer actividade, dende facer deporte ou conducir... Hasta camiñar ou leer un libro.
Esta actividade es normal, y ademáis é necesaria. O problema comenza cuando esa cantidade de enerxía dispárase e pasase de estar activado a estar sobre activado. E isto non ocorre cando anticipamos un perigo, xa sea real ou imaxinario.
Por exemplo: “vou suspender o examen”,”Seguro que quédome en branco”, “Non teño tempo para aprendelo”...
Á actuación adecuada ante éstas situacións denomínaselle “Motivación”. A motivación é o impulso que fai que nos poñamos a estudar, a esforzarnos e a “aguantar” durante dúas horas seguidas sentados diante dó libro.
Pero se a activación excede os seus límites... Bloqueámonos e cambiamos a nosa atención dós libros ás uñas,que comezamos a mordernos insaciablemente, ao nó que se nosvai formando nó estómago, a cantidade de cigarros que nos fumamos, a todolos pensamentos que mencionamos anteriormente de que non me da tempo, non podo con isto...Vémonos incapaces de concentrarnos nunha soa tarefa por máis de dez minutos por que enseguida asáltannos á cabeza millóns de preguntas, de sentimientos de fracaso, de pouco sería vañido todo iso.
Para axudar podes coller un folio e dividilo en dúas partes,nunha escribe os pensamentos automáticos, irracionales, e no outro lado o contrario, cambia éstes pensamentos por outros máis racionais e lóxicos, máis positivos.
Por exemplo:
Pensamentos
negativos
|
Pensamentos positivos
|
|---|---|
| Non me vai dar tempo | Se aproveito o tempo,o conseguiréi |
| No o aprenderei nunca | É moitoo, pero eu podo, xa o e feito mais vaces. |
| Isto é demasiado difícil | É unha asignatura moi complicada, pero si estudo aprobaréi. |
Eu persoalmente penso que estudar tería que ser algo que lle gustase facer á xente, polo cal estuvérase contento e non deprimido como se sole estar sempre que pasa isto.
Nestas épocas solo "gustan" as asignaturas nas que no se fai "nada" como di moita xente, esas que son por exemplo (prástica, gimnasia,música..), pero isto podería cambiar.
Se cada clase se dese cos mesmos termos cás demais,sen ter que diferencialas por ser máis difíciles ou mais fáciles, creo que a máis de un lle gustaría asistir a elas, con máis ganas, coas mesmas ganas que se lle poñen as "faciles".
A isto tamén hai que engadirlle o profesorado.
No creo que unha asignatura sexa igual de facil cun profesor que con outro, a que algúns dan as clases mais relaxados para que estas sexan máis amenas, máis relaxadas nas que no pensas en que só tes que estudar duro para sacar o curso adiante.
Se todos tivesen a mesma pacienciae o mesmo mérito de explicalo, igual máis de un entendía as cousas e prestaban máis atención.
Pero xa sabes: "La mejor defensa es un buen ataque".( A mellor defensa, é o bo ataque).
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

